Author: Αργίτης Πέτρος

Υπάρχουν ερωτήματα που δεν ζητούν απάντηση, αλλά κατανόηση. Η άνοια είναι ένα από αυτά. Όσοι τη συναντούν —ως ασθενείς, φροντιστές ή επαγγελματίες— μαθαίνουν ότι η μνήμη δεν είναι κάτι που απλώς έχουμε· είναι ο τρόπος που υπάρχουμε. Κι όταν αρχίζει να χάνεται, δεν ξεχνιούνται μόνο τα γεγονότα, αλλά οι ρόλοι, οι σχέσεις, οι βεβαιότητες. Η νευροεπιστήμη μάς έχει δείξει ότι η μνήμη είναι μια πολυεπίπεδη λειτουργία. Δεν υπάρχει μία μνήμη, αλλά πολλές: δηλωτική, διαδικαστική, συναισθηματική. Κάθε μία εδράζεται σε διαφορετικά κυκλώματα του εγκεφάλου και φθείρεται με διαφορετικό ρυθμό στην πορεία της άνοιας. Η μνήμη ως θεμέλιο της ταυτότητας Η νευροεπιστήμη…

Σημείωση: Το παρόν κείμενο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά ιατρική αξιολόγηση. Η αντιμετώπιση χρόνιου πόνου απαιτεί εξατομίκευση μετά από κλινική εκτίμηση και αποκλεισμό αιτίων που χρειάζονται ειδική θεραπεία. Ο χρόνιος πόνος είναι πόνος που επιμένει ή υποτροπιάζει για πάνω από τρεις μήνες. (1) Δεν είναι απλώς «οξύς πόνος που κράτησε πολύ». Στη σύγχρονη ταξινόμηση (ICD-11) αναγνωρίζεται ως κλινική οντότητα με δικούς της μηχανισμούς και επιπτώσεις στη λειτουργικότητα. (2) Με τον χρόνο, ο πόνος μπορεί να επηρεάζει ύπνο, διάθεση, ενέργεια, συγκέντρωση, κίνηση και σχέσεις — και αυτά με τη σειρά τους να επιστρέφουν και να ενισχύουν την ευαισθησία του συστήματος. Δύο σημεία…

Η μετωποκροταφική άνοια δεν είναι απλώς μια ασθένεια του εγκεφάλου.Είναι μια σιωπηλή ανατροπή στον τρόπο που δύο άνθρωποι σχετίζονται.Είναι η σταδιακή μεταμόρφωση της προσωπικότητας, η απώλεια του οικείου βλέμματος, η δοκιμασία της υπομονής, η βαθιά ανάγκη να συνεχίσεις να αγαπάς, ακόμη κι όταν ο άλλος φαίνεται να απομακρύνεται. Για όσους φροντίζουν έναν άνθρωπο με μετωποκροταφική άνοια, η καθημερινότητα γίνεται σχολείο ανθρωπιάς. Μαθαίνουν να διαβάζουν πίσω από τις λέξεις, να ανιχνεύουν συναισθήματα σε σιωπές, να κρατούν το χέρι χωρίς να περιμένουν ανταπόκριση.Και μέσα από αυτή τη δύσκολη διαδρομή, μαθαίνουν πως η φροντίδα δεν είναι απλώς καθήκον — είναι ένας άλλος τρόπος να…

Η λέξη «εξάρτηση» συχνά συνοδεύεται από έντονες συζητήσεις και αντικρουόμενες απόψεις. Για πολλούς, η χρήση ουσιών – είτε πρόκειται για αλκοόλ, είτε για καπνό, είτε για ναρκωτικά – θεωρείται αποτέλεσμα «κακών επιλογών» ή «αδυναμίας χαρακτήρα». Ακούγονται συχνά φράσεις όπως «αν ήθελε, θα σταματούσε» ή «δική του ευθύνη να μην μπλέξει». Από την άλλη πλευρά, η επιστήμη εδώ και δεκαετίες βλέπει διαφορετικά το φαινόμενο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η εξάρτηση είναι μια χρόνια νόσος του εγκεφάλου, η οποία χαρακτηρίζεται από υποτροπές και επηρεάζει βαθιά τόσο τον ίδιο τον άνθρωπο όσο και το οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον. Δεν πρόκειται λοιπόν απλά για ένα «κακό…